κατάχρησις
κατάχρησις, excessive use
κατά-χρησις, εως, ἡ,
- excessive use or consumption, PTeb. 61 (b).305 (ii B.C.), Gal. 19.679.
- II analogical application of a word (e.g. γόνυ καλάμου, ὀφθαλμὸς ἀμπέλου), Arist. ap. Cic. Orat. 27.94, Demetr.Lac. Herc. 1014.49, D.H. Comp. 3 (pl.), Quint. 8.6.34, Sch.D.T.p.459 H., etc.: pl., Suid. s.v. Γοργίας; ἐκ -χρήσεως Gal. 6.136.
κατάχρησις, εως (ἡ)
1 usage, emploi, Gal. 19, 679 ||
2 particul. t. de rhét. catachrèse, emploi d’un mot en un sens abusif, Arstt. (Cic. Orat. 27) ; Rhét. 8, 731 W., etc. ; Gal. 6, 136, etc.
Étym. καταχράομαι.
κατάχρησις, ἡ, Mißbrauch, unrechter Gebrauch, Sp.; bes. Gebrauch eines Wortes in uneigentlicher Bedeutung, Rhett.