καταχρηστικός

κατα-χρηστικός, ή, όν,

• misused, misapplied, of words and phrases, ὑπάκουσις Phld. Rh. 1.89 S., cf. S.E. M. 8.129. Adv. -κῶς by a misuse of language, Str. 7.7.11, S.E. P. 1.191, etc.; opp. κυρίως, D.T. 632.24, Phld. Po. 5.15, Ph. 1.68: Comp. -ώτερον A.D. Synt. 4.26, S.E. M. 6.2.
• • • 2 serviceable, τὰ κ. καὶ συνεργατικὰ πρός τι Ptol. Tetr. 80.

καταχρηστικός, ή, όν, in uneigentlicher Bedeutung gebraucht, uneigentlich, oft bei Rhett. u. Gramm.; auch im adv.; καταχρηστικώτερον Schol. Pind. P. 4.253.