καταβελής
καταβελής, stricken by many arrows
καταβελής, ές,
- stricken by many arrows, D.H. 2.42, 5.24.
κατα·βελής, ής, ές, percé de traits, DH. 2, 42 ; 5, 24.
Étym. κ. βέλος.
καταβελής, ές, voll von Pfeilen, d.i. verwundet, Dion.Hal. 2.42, 5.24.