καταβιάζω

καταβῐάζω,

• subdue by force, Anon.Hist.(FGrH 160) Fr. 1 i 2 (iii B. C.); τὴν ψυχήν Ph. 1.685:—more freq. in Med., constrain, καταβιάσασθαι παρὰ γνώμην τοὺς πολλούς Th. 4.123; τὴν πόλιν App. BC 2.28, cf. Eun. Hist. p.259 D.; χάρισι τὴν δόξαν Plu. E apud Delph. 2.385e; τὰ πράγματα πρὸς τὰς ὑποθέσεις ὁμολογεῖν μὴ πεφυκότα κ. ib. Profect. 75f.
• • • 2 contend, strive to show, ὢν εὐνοῦχος ἀνὴρ εἶναι κατεβιάζετο Eun. Hist. p.256 D.
  • II Pass., to be forced, Plu. Thes. 11, Id. QConv. 2.639f; [νούσημα] ἤδη ὑπὸ χρόνου πολλοῦ καταβεβιασμένον, of a chronic disease, Hp. Morb. Sacr. 2.