καταπυκνωτέον
καταπυκνωτέον, one must fill up
καταπυκν-ωτέον,
- one must fill up, of intervals in music, Theo Sm. p.91 H.; cf. καταπυκνόω II.2.
καταπυκνωτέον, vb. du préc. Théon Sm. 91, 8.