κατάπτωσις
κατάπτωσις, fall
κατά-πτωσις, εως, ἡ,
- fall, Hp. Art. 42; ἐξ ὀχήματος Gal. 7.560; λίθου Simp. in Ph. 261.17.
- 2 Medic., collapse, ἡ συγκοπή ἐστι κ. δυνάμεως Gal. 10.837; of epileptic seizures, Alex.Aphr. Pr. 2.64, cf. Vett.Val. 38.13 (pl.): hence of a spell which induces a trance, PMag.Par. 1.850.
- 3 downfall, calamity, LXX 3 Ma. 2.14.
κατάπτωσις, εως (ἡ)
1 chute, ruine, Spt. 3 Macc. 2, 14 ||
2 affaissement, affaiblissement, Hpc. Aph. 2, 21 ; Gal. 2, 729, etc.
Étym. καταπίπτω.
κατάπτωσις, ἡ, das Herunterfallen, Einstürzen, Einfallen, Medic.
Σολομῶνος κ., καὶ ἐπὶ παίδων καὶ τελείων ποιοῦσα
fórmula de Salomón que produce un trance, la cual actúa sobre jóvenes y adultos