καταργητέον
καταργητέον, one must abolish, cancel
καταργ-ητέον,
- one must abolish, cancel, τὰ πάθη Iamb. Protr. 5.
καταργητέον, vb. de καταργέω, Jambl. Protr. p. 98.
καταργητέον, one must abolish, cancel