καταρκτικός
καταρκτικός, forming the beginning
κατ-αρκτικός, ή, όν,
- forming the beginning, ἡ δυὰς ἑτερότητος κ. Nicom. Ar. 2.17; ἡ Δημήτηρ πόλεως -κή, οἱονεὶ ἡ γῆ Lyd. Mens. 4.63, cf. Eust. 432.3.
καταρκτικός, ή, όν, qui commence : τὸ καταρκτικὸν αἴτιον, Plut. M. 1056b, la cause première.
Étym. κατάρχω.
καταρκτικός, ή, όν, zum Anfang gehörig, anfangend, Plut. u. a.Sp.