κατάργυρος
κατάργυρος, covered with silver, silvered
κατάργῠρ-ος, ον,
- covered with silver, silvered, Callix. 2, Socr. Rhod.1, J. BJ 5.5.3, Plu. Vit. aer. al. 2.828e.
κατ·άργυρος, ος, ον [ῠ]
1 qui est tout en argent, Callix. (Ath. 199d) ||
2 argenté, Ath. 148b ; Plut. M. 828e.
Étym. κ. ἄργυρος.
κατάργυρος, mit Silber versehen, versilbert ; σκευαί Ath. IV.148b ; Callixen. ib. V.199d u. sonst bei Sp.