καταρνέομαι
καταρνέομαι, to deny strongly, persist in denying
καταρν-έομαι,
- deny strongly, persist in denying, φῄς, ἢ καταρνῇ μὴ δεδρακέναι τάδε; S. Ant. 442, cf. PFlor. 181.5 (iii A.D.).
κατ·αρνέομαι-οῦμαι, nier, renier, Soph. Ant. 442.
καταρνέομαι, leugnen, φὴς ἢ καταρνεῖ μὴ δεδρακέναι τάδε Soph. Ant. 438.
καταρνέομαι
fut. -ήσομαι
- to deny strongly, persist in denying, Soph.