κατομβρέω
κατ·ομβρέω-ῶ, mouiller de pluie, Pol. (Str. 97) ; p. ext. mouiller, Anth. 7, 389.
Étym. κ. ὄμβρος.
κατομβρέω, beregnen, benetzen. – Pass., Schol. Il. 1.420 τὰ ὄρη οὐ κατομβρεῖται, wie Pol. bei Strab. II.97.
Uebertr., ὄμματα κατομβρηθέντα γόοισιν Apollnds. 30 (VII.389).
Uebertr., ὄμματα κατομβρηθέντα γόοισιν Apollnds. 30 (VII.389).