κάτοξυς
κάτοξυς, very sharp, piercing
κάτοξ-υς, εια, υ, strengthd. for ὀξύς,
- very sharp, piercing, βοή Ar. V. 471; of disease, acute, Hp. Aph. 1.7 (cf. Gal. 18(2).254), Aret. SA 1.7, CA 1.10; τὸ κ. τῆς ὀρέξεως Hld. 1.26.
κάτ·οξυς, εια, υ :
1 très aigu, perçant, en parl. d’un bruit, Ar. Vesp. 471 ||
2 à l’état aigu, en parl. de maladie, Hpc. Aph. 1, 7 ; 4, 10 ||
3 très vif, en parl. de désir, Hld. 1, 26.
Étym. κ. ὀξύς.
κάτοξυς, εια, υ, sehr spitzig ; ἄνευ κατοξείας βοῆς ἐς λόγους ἔλθωμεν Ar. Vesp. 471, schneidend, durchdringend ; νόσημα Hippocr., von acuten Krankheiten, stärker als ὀξύς.
κάτοξυς
κάτ-οξυς, εια, υ,
- very sharp, piercing, of sound, Ar.