κατοίομαι
κατοίομαι, to be conceited of oneself
κατοίομαι,
- to be conceited of oneself, LXX Hb. 2.5, Ph. Fr. 99 H.
κατ·οίομαι, être arrogant, présomptueux, Spt. Hab. 2, 5 ; Phil. 2, 652.
κατοίομαι, (οἴομαι), dünkelhafte Meinung von sich haben, LXX ; Philo ; Suid. erkl. ὁ νομίζων ἑαυτὸν μέγαν καὶ φυσῶν ὑπερηφάνως.