κατοκνέω
κατοκνέω, to shrink from
κατοκνέω,
- shrink from, c. inf., ὅπως . . μὴ κατοκνήσεις κτανεῖν Αἴγισθον S. El. 956; κ. ὀρθοῦσθαι Hp. Mochl. 20; κ. γῆν περιιδεῖν τμηθεῖσαν Th. 2.18; μὴ κατόκνει . . πορεύεσθαι Isoc. 1.19: c. acc., τὴν στρατείαν App. Mith. 110: abs., shrink back, A. Pr. 67, Th. 2.94, Isoc. 6.75, D. 29.1, etc.; to be sluggish, εἰ τῇ δυνάμει κ. [ἡ ψυχή] Phld. Mus. p.30 K.
κατ·οκνέω-ῶ :
1 hésiter, craindre, abs. Eschl. Pr. 67 ; Thc. 2, 94 ; avec un inf. hésiter à, craindre de, Soph. El. 956 ; Thc. 2, 94 ; Isocr. 6a ; Dém. 142, 7 ||
2 négliger par paresse, acc. Isocr. 131c.
κατοκνέω, verstärktes ὀκνέω ; Aesch. Prom. 67 ; ὅπως μὴ κατοκνήσεις κτανεῖν Soph. El. 944 ; Thuc. 2.94 ; μὴ κατόκνει πορεύεσθαι Isocr. 1.19 ; öfter bei Folgdn ; gew. absolut, wie Dem. 29.1 ; – κατοκνῶ γῆν περιϊδεῖν τμηθεῖσαν, ich mag nicht, Thuc. 2.18.
κατοκνέω
- to shrink from doing or undertaking, c. inf., Soph., Thuc.;—absol. to shrink back, Aesch., Thuc.