κατονίναμαι

κατονίναμαι,

• enjoy, in aor. 1, σαυτῆς κατόναιο Ar. Ec. 917 (lyr.); τέκνων, σπορῶν, καρπῶν, οὐσίας κατόνασθαι SIG 826C 15 (Delph., ii B.C.).