κατόνομαι

κατόνομαι,

• censure bitterly, depreciate, abuse, c. acc., Hdt. 2.172: aor., μή με κατονοσθῇς πρὸς τὰς . . πυραμίδας ib. 136.

κατόνομαι, (ὄνομαι), tadeln, geringschätzen ; κατόνοντο τὸν Ἄμασιν, καὶ ἐν οὐδεμιῇ μοίρῃ ἦγον Her. 2.172 ; μή με κατονοθῇς, verachte mich nicht, 2.136 ; τῶν μηδὲν κατόνοσσο Arat. 1142.

κατόνομαι aor1 κατ-ωνόσθην

• Dep. to censure bitterly, depreciate, abuse, Hdt.