κατόχιμος
κατόχιμος, held in possession
κατόχ-ῐμος, later form for κατοκώχιμος (q. v.),
- held in possession, εἰς αἰῶνα LXX Le. 25.46; sequestered, κλῆρος PFrankf. 7 B 9 (iii B.C.), cf. PTeb. 61 (b). 253 (ii B.C.).
- 2 possessed by a supernatural power, Hsch. s.v. κατοκώχιμον, Gloss.; of things, ‘eerie’, uncanny, κ. πάντα καὶ φρικώδη καὶ μυστικά Luc. JTr. 30.
- 3 Alch., of fixing agents, mordants, Syn.Alch. p.62 B., Zos.Alch. p.216 B., PHolm. 15.19, Pleid.X. 92.
κατόχιμος, ος, ον [ῐ]
1 possédé, occupé, Is. 2, 28 Baiter-Sauppe ||
2 possédé d’un dieu, Luc. J. tr. 30.
Étym. κάτοχος.
κατόχιμος, besessen, in Besitz genommen ; κατόχιμον γίγνεται τὸ χωρίον Isae. 2.28 ; von einem Gotte begeistert, Luc. Iup. trag. 30 ; von bösen Geistern besessen, LXX, Hesych.