κατορχίτης

κατορχίτης [ῑ] οἶνος, ὁ,

• = συκίτης, v.l. for τροχίτης in Dsc. 5.32.

κατορχίτης, οἶνος, ein eigentümlich bereiteter Wein, sonst συκίτης genannt, Diosc. 5.41.