κατορχέομαι
κατορχέομαι, to dance in triumph over, treat despitefully
κατορχέομαι,
- dance in triumph over one, treat despitefully, Hdt. 3.151, LXX Za. 12.10, Phld. Piet. 52, Ael. NA 5.54; τῆς ἀναισθησίας Plu. Adul. 2.57a.
- II subdue or enchant by dancing, Luc. Salt. 22.
- III intr., dance vehemently, Str. 17.1.17.
κατ·ορχέομαι-οῦμαι :
1 charmer par une danse, acc. Luc. Salt. 22 ||
2 danser par dérision devant : τινα, Hdt. 3, 151 ; τινος, Plut. M. 57, devant qqn, c. à d. l’insulter, le railler outrageusement ||
3 danser avec ardeur, Str. 801.
1. met dansen beledigen:
2. in vervoering brengen door dansen:
κατορχέομαι, 1) durch Tanz, Pantomimen ergötzen, bezaubern, bezwingen ; φῦλον μάχιμον τοῖς θιάσοις κατωρχήσατο Luc. salt. 22 ; übh. verstärktes ὀρχέομαι, Strab. XVII.801.
2) aus Schadenfreude über Jemandes Unglück, ihm zum Hohn u. Spott tanzen, übh. ihm höhnisch begegnen u. dgl., insultare, τινός, B.A. 152 ; absolut, κατωρχέοντο καὶ κατέσκωπτον τὸν Δαρεῖον Her. 3.151 ; τινός, Plut. discr. ad. et am. 20 ; Hesych. erkl. κατεχάρησαν.
2) aus Schadenfreude über Jemandes Unglück, ihm zum Hohn u. Spott tanzen, übh. ihm höhnisch begegnen u. dgl., insultare, τινός, B.A. 152 ; absolut, κατωρχέοντο καὶ κατέσκωπτον τὸν Δαρεῖον Her. 3.151 ; τινός, Plut. discr. ad. et am. 20 ; Hesych. erkl. κατεχάρησαν.
κατορχέομαι
fut. ήσομαι
- Dep. to dance in triumph over, treat despitefully, Lat. insultare, Hdt.