κατώτατος
κατώτατος, lowest
κατώτατος, η, ον, Sup. Adj. from κάτω,
- lowest, X. Cyr. 6.1.52, LXX Ps. 87(88).6, al.: neut. pl. as Adv., Hdt. 7.23. Adv. κατωτάτω, v. κάτω.
κατώτατος, η, ον [ᾰᾰ] très bas, le plus bas, Xén. Cyr. 6, 1, 52 ; plur. neutre adv. κατώτατα, Hdt. 7, 23, tout à fait en bas.
Étym. κάτω.
κατώτατος, superl. von κάτω, der unterste ; Xen. Cyr. 6.1.52 ; Theophr.
κατώτατος, η, ον
Sup. adj. from κάτω
- lowest, Xen.: neut. pl. as adv., Hdt.