κατωμοτικός
κατωμοτικός, of or for an affirmative oath
κατ-ωμοτικός, ή, όν,
- of or for an affirmative oath, opp. ἀπωμοτικός, ἐπίρρημα (i.e. νή, opp. μά) D.T. 642.15, Eust. 92.19. Adv. -κῶς ib. 21, Sch. Ar. Pl. 202.
κατωμοτικός, ή, όν, qui marque une affirmation avec serment, p. opp. à ἀπωμοτικός, D. Thr. 642, 15.
Étym. κατόμνυμι.
κατωμοτικός, ή, όν, zum bejahenden, bekräftigenden Schwure gehörig, Ggstz ἀπωμοτικός, Eust. 92.19 von der Partikel νή.
• Adv ., Schol. Ar. Plut. 202.
• Adv ., Schol. Ar. Plut. 202.