κελάρυσμα Save LSJ Bailly 2024 Pape κελᾰρ-υσμα, ατος, τό, = foreg., Opp. C. 4.325. κελάρυσμα, ατος (τὸ) [λᾰ] bruit d’une eau qui coule, Opp. C. 4, 305. Étym. κελαρύζω. κελάρυσμα, τό, das Rauschen, Brausen, vom Wasser, Opp. Cyn. 4.325.