κελαρύζω

κελᾰρ-ύζω, fut. -ύσομαι or -ύξομαι prob. in Hsch. (-ύζεται· μετὰ ποιᾶς φωνῆς ἠχήσει cod.): aor. κελάρυξε Lyr.Adesp. 90.1; Poet. and late Prose (v. infr.):—

• babble, murmur, of running water, κατειβόμενον κελαρύζει Il. 21.261, cf. Theoc. 7.137, Phld. Po.Herc. 994.14, Philostr. VA 1.16, Im. 1.21; later, of a rushing torrent, c. acc. cogn., ὣς ποταμὸς κ. μέγας . . σμερδαλέον μύκημα Opp. C. 2.145; also, gush out like water, ἀπὸ δʼ ἕλκεος . . αἷμα μέλαν κελάρυζε Il. 11.813; [ἅλμη] ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν ran gushing, Od. 5.323; of milk, Lyr.Adesp. l.c.
• • • 2 pour with a gush or gurgling sound, ἀφύσσοντες οἶνον κελαρύζετε Ion Trag. 10 (lyr.). (Onomatopoeic, acc. to Str. 14.2.28, Plu. QConv. 2.747d.)

κελαρύζω, dor. κελαρύσδω, = κελαδέω, rauschen, tosen, brausen ; von herabströmendem Wasser, Il. 21.261, Od. 5.323, vgl. Plut. Symp. 9.15.2 ; vom Blut, ἀπὸ δʼ ἕλκεος αἷμα μέλαν κελάρυζε Il. 11.812 ; sp.D., wie Opp. Cyn. 2.145 ἃς ποταμὸς κελάρυζε μέγας ; – lärmen, jauchzen, ἀφύσσοντες οἶνον κελαρύζετε Ion bei Ath. XI.495b.

κελαρύζω

To trickle, trickle along, flow or fall fitfully or in drops: ἀφʼ ἕλκεος αἷμα κελάρυζεν Il. 11.813. Cf. Il. 21.261: ἅλμην, ἥ οἱ ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν Od. 5.323.

κελᾰρύζω

• 1gurgle out προβάτων γὰρ ἐκ πάντων κελάρυξεν θηλᾶν γάλα *fr. 104b. 1*.

κελαρύζω : gurgle, of flowing water; of blood, Il. 11.813.

κελαρύζω κελᾰρύζω,

• to murmur, of running water, Hom.; Doric 3rd sg. imperf. κελάρυσδε Theocr.