κελεύθομαι
κελεύθομαι, gehen, Nebenform von ἐλεύθομαι, ἐλεύσομαι, ἤλυθον, ἐλήλυθα, erscheint als Aristarchs Lesart Il. 23.244. Hier liest man gewöhnlich θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄιδι κεύθωμαι ; Schol. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι συνέσταλκεν ἀντὶ τοῦ θείωμεν· καὶ ὅτι κατὰ συγκοπὴν κλεύθωμαι ἀντὶ τοῦ κελεύθωμαι, οἷον πορεύομαι.