κελευθήτης
κελευθήτης, a wayfarer
κελευθ-ήτης, ου, ὁ,
- wayfarer, AP 6.120 (Leon.: prob. -ίτης).
κελευθήτης, ου (ὁ) voyageur, Anth. 6, 120.
Étym. κέλευθος.
κελευθήτης, ὁ, der Wanderer, Leon.Tar. 60 (VI.120).
κελευθήτης, ου,
- a wayfarer, Anth.