κενήριον
κενήριον, empty monument, cenotaph
κενήριον, τό,
- empty monument, cenotaph, Dieuchid. 3, Euph. 91, Lyc. 370, AP 7.569 (Agath.).
κεν·ήριον, ου (τὸ) cénotaphe, Nonn. Jo. 20, 23 ; Lyc. 370.
Étym. κενός, ἠρίον.
κενήριον, τό, leeres Grab, wie κενοτάφιον ; Euphorio bei Schol. Ar. Lys. 646 ; Agath. 90 (VII.569); Lyc. 370.