κενοδοντίς
κενοδοντίς, toothless
κεν-οδοντίς, ίδος, ἡ,
- toothless, AP 6.297 (Phan.).
κενοδοντίς, (fem. von einem nicht vorkommenden κενόδους), ἀγρεῖφνα, zahnlos, Phani. 4 (VI.297).
κενοδοντίς
κεν-οδοντίς, ίδος
ὀδούς
- toothless, Anth.