κενεός
κενεός, ή, όν, Ep., Ion., and Dor. for κενός (q.v.).
κενεός, ή, όν, v. κενός.
κενεός, ion. u. ep. = κενός.
κενεός, κεινός (-εάν, -εάν, -εᾶν; -εῶν, -εά: κεινός codd.)
- 1empty, met., ineffectual οὐ χθόνα ταράσσοντες κενεὰν παρὰ δίαιταν O. 2.65 φθονερὰ δʼ ἄλλος ἀνὴρ βλέπων γνώμαν κενεὰν σκότῳ κυλίνδει χαμαὶ πετοῖσαν N. 4.40 κενεᾶν δʼ ἐλπίδων χαῦνον τέλος N. 8.45 c. intern. acc., κενεὰ πνεύσαις ἔπορε μόχθῳ βραχύ τι τερπνόν with empty aspiration O. 10.93 χαύνᾳ πραπίδι παλαιμονεῖ κενεά in vain P. 2.61 of pers. οὔ μιν διώξω· κεινὸς εἴην (foolish. κενεὸς coni. Schr., cf. Schwyz., 1. 472) O. 3.45 frag. ]ψυχαν κενεῶ[ν] εμε[ fr. 140a. 55 (29).
κενεός : see κενός.