κεφαλαλγής
κεφαλαλγής, causing headache
κεφᾰλαλγ-ής, ές,
- suffering from headache, Plu. Symp. 2.147f, Ruf. ap. Orib. 7.26.129, 143.
- II Act., causing headache, X. An. 2.3.15, Thphr. HP 8.4.6, Diph.Siph. ap. Ath. 2.54a, Ph. 1.390, 2.99, Plu. Sanit. 2.133c, Gal. 17(2).818, etc. (-αλγός is a common f.l.).
κεφαλ·αλγής, ής, ές [φᾰ]
1 pass. qui a mal à la tête, Plut. M. 147f ||
2 act. qui fait mal à la tête, Xén. An. 2, 3, 15 ; Arét. p. 117d, etc.
Étym. κεφαλή, ἄλγος.
1. hoofdpijn hebbend.
2. hoofdpijn veroorzakend:
κεφαλαλγής, ές,
1) an Kopfschmerz leidend ; Medic.; S.Emp. pyrrh. 2.52.
2) akt., Kopfschmerz verursachend ; Xen. An. 2.3.15 ; Diphil. bei Ath. II.54a ; Sp.
1) an Kopfschmerz leidend ; Medic.; S.Emp. pyrrh. 2.52.
2) akt., Kopfschmerz verursachend ; Xen. An. 2.3.15 ; Diphil. bei Ath. II.54a ; Sp.
κεφαλαλγής
κεφᾰλ-αλγής, ές
ἀλγέω
- causing headache, Xen.