κεῦθος

κεῦθος, εος, τό,

• = κευθμών, ὑπὸ κεύθεσι γαίης in the depths of the earth, Il. 22.482, Od. 24.204, Hes. Th. 300, cf. Pi. N. 10.56, A. Eu. 1036 (lyr.): in sg., κ. [Ἀπίας χθονός] Id. Supp. 778 (lyr.), cf. Epic. in Arch.Pap. 7.7; κ. νεκύων S. Ant. 818 (anap.); κ. οἴκων the innermost chambers, like μυχός, E. Alc. 872 (lyr.); κεύθεα νηοῦ, = ἄδυτον, Musae. 119; κ. πόντου Opp. H. 4.607.

κεῦθος, τό, = κευθμών ; bes. κεύθεα γαίης, die verborgenen Tiefen der Erde, der innerste Erdschoß, Il. 22.482, Od. 24.204 ; Hes. Th. 300, 334 ; Pind. N. 10.56 ; Aesch. Eum. 989 ; κελαινὸν εἴ τι κεῦθος ἔστι που Suppl. 759 ; κεῦθος νεκύων Soph. Ant. 812, die Gruft. – Auch οἴκων, Eur. Alc. 875, wie νηοῦ, Mus. 119, das innerste Heiligtum ; – πόντου, Opp. Hal. 4.607.

κεῦθος

τό

[κεύθω.]

A lower part: ὑπὸ κεύθεσι γαίης (below earth’s depths, in the deepest depths of the earth) Il. 22.482: Od. 24.204.

κεῡθος

• 1hollow ἁμέραν τὰν μὲν παρὰ πατρὶ φίλῳ Δὶ νέμονται, τὰν δʼ ὑπὸ κεύθεσι γαίας ἐν γυάλοις Θεράπνας (sc. Διόσκουροι) N. 10.56 κευθεα[ ?fr. 334a. 12.

κεῦθος , εος,=κευθμός, κευθμών, only pl., ὑπὸ κεύθεσι γαίης, ‘in the depths of the earth beneath,’ of Hades, Il. 22.482, Od. 24.204.

κεῦθος, εος, = κευθμών

• ὑπὸ κεύθεσι γαίης in the depths of the earth, Hom.; in sg., κ. νεκύων Soph.; κ. οἴκων the innermost chambers, like μυχός, Eur.