κηλιδόω
κηλιδόω, to stain, sully, soil
κηλῑδ-όω, Dor. κᾱλ- Ecphant. (v. infr.):—
- stain, soil, τὰ ἱμάτια Arist. Insomn. 460a12 (Pass.):—Pass., D.C. 77.11: metaph., defile, sully, E. HF 1318, Ecphant. ap. Stob. 4.7.64:—Pass., Ph. 1.156.
κηλιδόω-ῶ [ῑ] tacher, salir, souiller, Arstt. Insomn. 2 ; DC. Exc. p. 61, 33 ; fig. Eur. H.f. 1318 ; Ecphant. (Stob. Fl. 48, 64) ; DC. 72, 18 ||
➳ Dor. καλιδόω [ᾱ] Ecphant. l. c.
Étym. κηλίς.
κηλιδόω, [ῑ], beflecken, beschmutzen, pass. ἱμάτια Arist. insomn. 2 ; κηλιδοῦσθαι, Flecken bekommen, DC. 77.11 ; übertr., δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας πατέρας ἐκηλίδωσαν θεοί Eur. Herc.F. 1318 ; τὼς ἁγιωτάτως τόπως ἐκαλίδωσαν Ecphant. Stob. fl. 48.64 ; τὸν τῆς ἱστορίας ὄγκον DC. 72.18 ; adj. verb., Suid.
κηλιδόω
κηλῑδόω,
fut. -ώσω
- to stain, sully, soil, Eur. from κηλί_ς