κηπουρικός
κηπουρικός, of or for gardening, skilled in gardening
κηπουρ-ικός, ή, όν,
- of or for gardening, νόμοι, νόμιμον, Pl. Min. 316e, 317b; κηπουρικαὶ θύραι garden trellis, Thphr. HP 7.4.5; κ. κτένες, πλατυλίσγιον, Ph. Bel. 100.10, Apollod. Poliorc. 220.18; κ. λάχανον Hippiatr. 7: κηπουρικά, τά, treatise on gardening by Caesennius, etc., Plin. HN 1.19Ind.Auct., 19.177.
- II skilled in gardening, cj. in Poll. 7.141. Adv. -κῶς ibid.
κηπουρικός, ή, όν, de jardin, de jardinage, de jardinier, Plat. Min. 316e, 317b ; Th. H.P. 7, 4, 5, etc.
Étym. κηπουρός.
κηπουρικός, ή, όν, zum Gartenbau gehörig, Plat. Min. 317b u. Sp.
κηπουρικός, ή, όν
- of or for gardening, Plat. from κηπουρός