κίνναμον
κίνναμον, cinnamus
κίννᾰμον, τό, later form for κιννάμωμον, Plin. HN 12.86;
- cinnamus, Gloss.:—gen. κῐνάμοιο, Nic. Th. 947.
κίνναμον, ου (τὸ) [ᾰ] c. κιννάμωμον, Nic. Th. 947.
κίνναμον, τό, = κιννάμωμον, Medic.