κλήτωρ
κλήτωρ, summoner, or witness to serving of summons
κλήτ-ωρ,
- = κλητήρ, SIG 344.43 (Teos, iv B.C.), PPetr. 3 p.48 (iii B.C.), PHal. 1.223 (iii B.C.), Hdn. Gr. 2.937, Hsch.; found in many codd. of Docum. ap. D. 18.55, 21.87, 47.27, Plu. Sanit. 2.128f, etc.
- 2 one who invites, host, Timae. 88a.
- 3 one who invokes the gods, Procl. in Cra. p.100 P., in R. 2.246 K.
κλήτωρ, ορος (ὁ)
1 héraut, appariteur, Plut. M. 128f ||
2 témoin d’une assignation, Dém. 244, 3, etc.
Étym. καλέω ; cf. κλητήρ.
κλήτωρ, ορος, ὁ, = κλητήρ ; Dem. 34.15, wo aber 2 codd. κλητήρων haben ; Plut. de san. tu. p. 388.
κλήτωρ, ορος,
= κλητήρ, Dem.