κληρωτός
κληρωτός, appointed by lot
κληρ-ωτός, ή, όν,
- appointed by lot, δύναμις Pl. Lg. 692a; βασιλεῖς Id. Plt. 291a; τὰ κ., opp. τὰ αἱρετά, Id. Lg. 759b, cf. Isoc. 12.153, etc.; ἀρχὴ κ., opp. χειροτονητή, Lex ap. Aeschin. 1.21, cf. SIG 589.38 (Magn. Mae., ii B.C.); δημοκρατικὸν μὲν . . τὸ κληρωτὰς εἶναι τὰς ἀρχάς, τὸ δʼ αἱρετὰς ὀλιγαρχικόν Arist. Pol. 1294b8, cf. 1266a9, al.
κληρωτός, ή, όν, désigné ou conféré par le sort, Plat. Leg. 759b ; Isocr. 265a ; Eschn. 3, 34, etc. p. opp. à χειροτονητός ou αἱρετός.
Étym. vb. de κληρόω.
κληρωτός, Adj. verb. zu κληρόω, durchs Losbestimmt, gewählt, dem αἱρετός entggstzt, Plat. Legg. VI.759b ; βασιλεῖς Polit. 291a, öfter ; ἀρχαί… ἐξ αἱρετῶν κληρωτοὺς ποιεῖν Arist. Polit. 2.6.
κληρωτός, ή, όν
- appointed by lot, opp. to αἱρετός and κεχειροτονημένος (elected), Plat., etc.