κλητέος
κλητέος, to be called, named
κλητ-έος, α, ον, (καλέω)
- to be called, named, Pl. R. 341d, 428c.
- II κλητέον, one must call, ib. 470d, LXX Ep.Je. 63, Max.Tyr. 40.5, Iamb. Myst. 3.9.
κλητέος, α, ον, vb. de καλέω, Plat. Rsp. 341d, 428c, etc.
κλητέος, α, ον
verb. adj. of καλέω
- Ito be called, named, Plat.
- IIκλητέον, one must call, Plat.