κολάκευμα
κολάκευμα, a piece of flattery
κολᾰκ-ευμα, ατος, τό,
- piece of flattery, X. Oec. 13.12 (pl.), Plu. Demetr. 17.
- II of a person, Sch. S. Aj. 381.
κολάκευμα, ατος (τὸ) [ᾰκ] marque de flatterie, Xén. Œc. 13, 12 ; Plut. Demetr. 17.
Étym. κολακεύω.
κολάκευμα, τό, die Schmeichelei, die Schmeichelworte ; Xen. Oec. 13.12 ; Plut. Demetr. 17.
κολάκευμα, ατος, τό,
- a piece of flattery, Xen.