κολακίς
κολᾰκ-ίς, ίδος, ἡ, fem. of κόλαξ; then,
- = κλιμακίς 2, Clearch. 25, Plu. Adul. 2.50d.
κολακίς, ίδος [ᾰ] flatteuse, particul. surn. des femmes κλιμακίδες (v. κλιμακίς) Plut. M. 50d ; Ath. 256d.
Étym. κόλαξ.
κολακίς, ίδος, ἡ, Schmeichlerin ; bes. Frauen, welche der Königin beim Aussteigen aus dem Wagen ihren Rücken zum Darauftreten hinhalten mußten, vgl. Ath. VI.256d u. Plut. adul. et am. discr. 3. Vgl. κλιμακίς.