κολαστής

κολ-αστής, οῦ, ὁ,

• chastiser, punisher, Ζεύς τοι κ. τῶν ὑπερκόπων ἄγαν φρονημάτων A. Pers. 827, cf. S. OT 1148, E. Heracl. 388, Pl. Lg. 863a, Epicur. Sent. 34, Phld. Mort. 17, etc.; κ. τῶν ἀδικούντων Lys. 27.3, cf. Gorg. Fr. 6; νόμοι κ. Critias 25.6 D.; tormentor, in Hades, Plu. Vind. 2.567d (pl.).

κολαστής, ὁ, der Züchtiger, Strafer ; Ζεύς τοι κολ. τῶν ὑπερκόμπων ἄγαν φρονημάτων Aesch. Pers. 813 ; Soph. O.R. 1148, El. 1455 ; Eur. Heracl. 389 ; νόμοι κολασταί Criti. bei S.Emp. adv.phys. 1.54 ; κολ. τῶν ἁμαρτανόντων Plat. Legg. IX.863a ; Lys. 27.3 u. Folgde.

κολαστής, οῦ, κολάζω

• a chastiser, punisher, Trag.