κοπριήμετος
κοπριήμετος, vomiting excrement
κοπρ-ιήμετος, ον,
- vomiting excrement, Hp. Epid. 2.1.9.
κοπρι·ήμετος, ος, ον, qui vomit des matières infectes, Hpc. 1008.
Étym. κοπριά, ἐμέω.
κοπριήμετος, (ἐμέω), Kot ausbrechend, Hippocr.