κοπρέω
κοπρ-έω, v. κοπρίζω.
κοπρέω-ῶ (ao. part. κοπρήσαντες) c. κοπρίζω, Od. 17, 299.
κοπρέω, = κοπρίζω, mit Mist düngen ; alte v.l. für κοπρίσσοντες Od. 17.299 war κοπρήσοντες, von Bekker wieder aufgenommen.
κοπρέω
[κόπρος.]
To manure : τέμενος κοπρήσοντες Od. 17.299.
κοπρέω : only fut. part. κοπρήσοντες, for manuring the fields, Od. 17.299†.