κουροβόρος
κουροβόρος, devouring children
κουρο-βόρος, ον,
- devouring children, A. Ag. 1512 (lyr.).
κουρο·βόρος, ος, ον, qui dévore (c. à d. qui fait périr) les enfants, Eschl. Ag. 1512.
Étym. κοῦρος, βιβρώσκω.
κουροβόρος, Knaben fressend, Kinder mordend, Aesch. Ag. 1493.
κουροβόρος
κουρο-βόρος, ον
βιβρώσκω
- devouring children, Aesch.