κουρότερος

κουρό-τερος, α, ον, Comp. form of κοῦρος (A) (cf. βασιλεύς, -λεύτερος),

• young, opp. elder, Il. 4.316, Od. 21.310, Hes. Op. [447]: as fem., A.R. 1.684.

κουρότερος, Kompar., von κοῦρος abgeleitet, jünger, jugendlicher ; μετʼ ἀνδράσι κουροτέροισι Od. 21.310, wie Il. 4.315 ; Hes. O. 445 u. sp.D., wie Ap.Rh. 1.408, 2.263 u. öfter, wo es übh. jugendlich bedeutet, so daß die Komparativbedeutung verschwindet. Vgl. ἀγρότερος.

κουρότερος

[comp. fr. κοῦρος.]

• • 1

    Younger, more youthful : μηδʼ ἐρίδαινε μετʼ ἀνδράσι κουροτέροισιν Od. 21.310.

  • 2

    Youthful rather than old.

    Absol.: σὺ δὲ κουροτέροισι μετεῖναι (the class of youths, the young) Il. 4.316.

κουρότερος : younger; as subst., Il. 4.316.

κουρότερος, α, ον comp. of κοῦρος,

• younger, more youthful, Hom.; used much like a positive.