κουρίδιος

κουρ-ίδιος, α, ον, (κοῦρος (A), κούρη, cf. sq. κουρίζω (Α) III)

• wedded, Ion. and poet. Adj., used sts. of the husband, κουρίδιον ποθέουσα πόσιν Il. 5.414; κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον Od. 11.430; κουριδίοιο φίλοιο οὐκέτι μέμνηται 15.22: more freq. of the woman, lawful, wedded wife, κουριδίης ἀλόχου Il. 1.114; ἀλλά μʼ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κ. ἄλοχον θήσειν (Briseis to Patroclus) 19.298; κ. ἄκοιτις, ἀκοίτης, A.R. 3.243, 4.1072; κ. γυναῖκες, opp. παλλακαί, Hdt. 1.135, 5.18, cf. 6.138, Aristox. Fr. Hist. 72: in poet. epitaphs, μνῆμʼ ἀλόχῳ . . θήκατο κουριδίῃ IG 3.1376.10, cf. 7.2539.9 (Thebes); ἀνὴρ κ. in prose epitaphs, CIG 3827 ι (Cotiaeum), 4176 (Amasia), cf. Parth. 27.2, Jul. Or. 3.110c: as Subst., κ., ἡ, wedded wife, Q.S. 5.445.
• • • 2 of things, νωΐτερον λέχος αὐτῶν κουρίδιον our own lawful marriage bed, Il. 15.40, cf. Ar. Pax 844; δῶμα κ. house of my wedlock, Od. 19.580; κ. γάμοι Archil. 18; κ. τέκνα born in wedlock, CIG 3333 (Smyrna).
    • 3 nuptial, bridal, κ. χιτῶνες AP 9.602 (Even.); θάλαμοι A.R. 3.1128.
  • II epith. of Apollo in Laconia, Hsch.

κουρίδιος, (κοῦρος, also eigtl. jugendlich, welche Bdtg aber bei Hom. nicht vorkommt, vgl. Buttmann Lexil. I p. 32 ff.), ehelich ; von der rechtmäßigen Ehe ; πόσις Il. 5.414, Od. 11.429 u. öfter ; κουριδίη ἄλοχος Il. 13.626 ; ἀλλʼ ἔμʼ ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κουριδίην ἄλοχον θήσειν sagt die Briseis Il. 19.297 zum Patroclos, du sagtest, du werdest mich zur ehelichen Gemahlin des Achilles machen, nicht als Sklavin zur Beischläferin ; auch κουρίδιος φίλος, der liebe Ehegemahl, Od. 15.22 ; Her. 1.135, 5.18, 6.138 setzt die κουρίδιαι γυναῖκες den παλλακαῖς entgegen, den Kebsweibern ; κουρίδιον λέχος, das Ehebett, Il. 15.40, wie Ar. Pax 844 ; Od. 19.580, 21.78 nennt Penelope κουρίδιον δῶμα das Haus ihres rechtmäßigen Ehemannes im Ggstz zu dem Hause, in welches sie einem der Freier folgen soll ; vgl. noch Stesichor. bei Ath. XIV.619e, οὐκ ἐκ παντὸς τρόπου θελούσης συγγενέσθαι τῷ νεανίσκῳ, ἀλλʼ εὐχομένης γυνὴ γενέσθαι κουριδία ; auch κουρίδιος γάμος, Archil. 72 ; auch sp.D.; κουρίδιοι θάλαμοι, Ap.Rh. 3.1128 ; ἀκοίτης, 4.1072 ; ἄκοιτις, 3.243, öfter ; κουριδίους ἤδη θαλάμῳ λύσασα χιτῶνας, bräutlich, Euen. 12 (IX.602). – Die Erkl. »in erster Jugend vermählt« paßt wohl nicht auf alle Stellen.

κουρίδιος

-η, -ον

[perh. fr. κείρω, referring to a custom of cutting a bride’s hair before marriage.]

• • 1

    Of a wife, wedded, lawful : ἀλόχου Il. 1.114. Cf. Il. 7.392 Il. 11.243, Il. 13.626, Il. 19.298 : Od. 13.45, Od. 14.245, Od. 15.356 Applied to a husband : πόσιν Il. 5.414. Cf. Od. 11.430, Od. 19.266, Od. 23.150, Od. 24.196, 200.

    Absol.in masc., husband: κουριδίοιο τεθνηότος Od. 15.22.

  • 2

    Belonging to a wedded pair, nuptial : λέχος Il. 15.40, δῶμα Od. 19.580=Od. 21.78.

κουρίδιος : doubtful word, regular, wedded, epith. of ἄλοχος, πόσις, λέχος, as opposed to irregular connections; δῶμα, house of the husband, or princely house, Od. 19.580; as subst. (=πόσις), Od. 15.22.

κουρίδιος, α, ον κοῦρος, κούρη

• • Iwedded, of the husband (κουρίδιος πόσις) or the wife (κουριδίη ἄλοχος) , Hom.: esp. a lawful, wedded wife, as opp. to a concubine, Hom., Hdt.:—hence, λέχος κουρίδιον our lawful marriage, bed, Il.; κ. δῶμα a husbandʼs house.
  • IIlater, nuptial, bridal, Ar., Anth.