κουρίζω

κουρ-ίζω (A), (κοῦρος A) intr.,

• to be a youth, σάκος . ., ὃ κουρίζων φορέεσκε Od. 22.185, cf. A.R. 1.195; to be a girl, Id. 3.666; παῖς ἔτι -ίζουσα Call. Dian. 5, cf. Arat. 32.
• • • 2 cry like a babe, Call. Jov. 54.
    • 3 of dolphins, κ. ἑὸν σθένος attain the strength of youth, Opp. H. 1.664.
  • II trans., bring up from boyhood or to manhood, ἄνδρας Hes. Th. 347.
  • III κουρίζεσθαι· ὑμεναιοῦσθαι, Hsch.

κουρ-ίζω (B), (κείρω, κουρά)

• clip, shear, aor. 1 κούριξαν· ἀπέκειραν, Hsch.:—Pass., κυπάρισσος ἡ κουριζομένη which sprouts when clipped, Thphr. HP 2.2.2.

κουρίζω, (κοῦρος),
1) jung, jugendlich sein ; σάκος Λαέρτεω, ὃ κουρίζων φορέεσκε, das er als Jüngling trug, Od. 22.184 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.195 ; auch νήπια κ., wie ein kleines Kind spielen, 3.134 ; mannbar werden, heranwachsen, ἀλλʼ ὅτε κουρίζωσιν ἑὸν σθένος Opp. Hal. 1.664 ; übh. jugendlich gesinnt sein, Suid.
2) einen Knaben erziehen ; ἄνδρας, Knaben zu Männern erziehen, Hes. Th. 347. – Κουρίζομαι erkl. Hesych. durch ὑμεναιοῦσθαι, γαμεῖσθαι.

κουρίζω ², scheren, abschneiden, abstutzen ; κουριζομένη κυπάριττος, die immer unter der Schere gehaltene Zypresse, welche immer, wie bei uns die Weiden, abgestutzt wird, Theophr.

κουρίζω

[κοῦρος.]

To be a κοῦρος : σάκος, ὃ κουρίζων φορέεσκεν (in his youth) Od. 22.185.

κουρίζω : only part., when a young man, Od. 22.185†.

κουρίζω, κόρος, κοῦρος

• • Iintr. to be a youth, Od.
  • IItrans. to bring up from boyhood, Hes.