κουρόσυνος
κουρόσυνος, youthful
κουρό-σῠνος, ον,
- youthful, θρίξ AP 6.156 (Theodorid., with play on κούριμος, shorn); wrongly expld. as τὸ ὑπὲρ τῆς κουρᾶς θυόμενον, Suid.
κουρόσυνος, ος, ον [ῠ] de jeune garçon, de jeune homme, Anth. 6, 156.
κουρόσυνος, jugendlich ; θρίξ, Theodorid. 6 (VI.156); – τὸ κουρύσυνον, sc. ἱερόν, das Fest am Tage κουρεῶτις, Suid.
κουρόσυνος
κουρόσῠνος, η, ον
κοῦρος
- youthful, Anth.