κραδασμός
κραδασμός, vibration
κραδ-ασμός, ὁ,
- vibration, cj. for foreg. [κράδανσις] in Epicur. l.c., cf. Nicom. Harm. 4, 10; tremor, agitation, Simp. in Cael. 453.6; τῶν δοράτων Marcellin. Puls. 492.
κραδασμός, οῦ (ὁ) vibration, Epic. (DL. 10, 105) ; Nicom. Harm. p. 8.
Étym. κραδαίνω.
κραδασμός, ὁ, die Schwingung, Nicom. harm.