κρόταλον
κρόταλον, a rattle, castanet
κρόταλ-ον, τό, (κροτέω) in pl.,
- clapper, used in the worship of Cybele, h.Hom. 14.3, Pi. Fr. 79, Hdt. 2.60, Arist. Mir. 839a1; of Dionysus, E. Hel. 1308 (lyr.), cf. Cyc. 205: generally, in dances, AP 5.174 (Mel.), 11.195 (Diosc.).
- II sg., metaph., of persons, ‘rattle’, Ar. Nu. 260, 448 (anap.); οἶδʼ ἄνδρα, κρόταλον δριμύ E. Cyc. 104.
- III a name for the narcissus, Eumach. ap. Ath. 15.681e.
- IV κόρταλος σημαίνει τὸν κρότον τῆς ψυχῆς EM post κορυθαίολος (cod. Voss.); κορτάλων is perh. required by the metre in E. Hyps.Fr. 1 ii 9 (lyr.).
κρόταλον, ου (τὸ) [ᾰ]
1 cliquette, castagnette, Hh. 13, 3 ; Hdt. 2, 60 ; Eur. Cycl. 204 ; Anth. 11, 195 ; fig. en parlant d’un bavard, d’un charlatan, Ar. Nub. 260, 448 ; ἀνὴρ κρ. Eur. Cycl. 104, m. sign. ||
2 narcisse, fleur, Eumach. (Ath. 681e).
Étym. κρότος.
1. alleen plur. ratel, klepper (ter begeleiding van dansen):
2. sing. overdr. ratel, kletser:
κρόταλον, τό, Klapper, nach Schol. Ar. Nub. 259 ein gespaltenes Rohr, κατασκευαζόμενον ἐπίτηδες, ὥστε ἠχεῖν, εἴ τις δονοίη ταῖς χερσί ; auch von Erz od. von Muschelschalen nach Eust.; z.B. κρόταλα χαλκοῦ neben τυμπάνων ἀράγματα Eur. Cycl. 204 ; Βρόμια Hel. 1324 ; Her. 2.60 von Frauen gespielt ; vgl. δίσκος ; χειροτυπὴς κροτάλων πάταγος Mel. 260 (V.175); vgl. auch Ath. IV.176 a.
Uebertr., Zungendrescher, Plappermaul, Ar. Nub. 260, 448 ; auch adj., οἶδʼ ἄνδρα κρόταλον Eur. Cycl. 404. – Nach Suid. auch masc. – Nach Eumach. bei Ath. XV.681e hieß auch die Narcisse so.
Uebertr., Zungendrescher, Plappermaul, Ar. Nub. 260, 448 ; auch adj., οἶδʼ ἄνδρα κρόταλον Eur. Cycl. 404. – Nach Suid. auch masc. – Nach Eumach. bei Ath. XV.681e hieß auch die Narcisse so.
κρόταλον
- 1castanet ἐν δὲ κέχλαδ[εν] κρόταλʼ αἰθομένα τε δαὶς ὑπὸ ξανθαῖσι πεύκαις in the Dionysaic rites Δ. 2. 10.
κρόταλον
κρότᾰλον, ου, τό,
κροτέω
- Ia rattle, castanet, used in the worship of Cybele, or Dionysus, Hdt., Eur.
- IImetaph. a rattling fellow, a rattle, Ar.