κρότος

κρότος, ὁ,

• rattling noise, made to collect a swarm of bees, Arist. HA 627a16; κ. ποδῶν beat of the feet in dancing, E. Heracl. 783 (pl.), Tr. 546 both lyr.); κ. σικινίδων Id. Cyc. 37; ὁ τῶν δακτύλων κ. snapping of the fingers, Ael. NA 17.5; ἐνόπλιος κ. clash of arms, Plu. Mar. 22; ὁ κ. τῶν λόγων Luc. Dem.Enc. 15 (but perh. ‘weldingʼ); ἡ εὔροια καὶ ὁ τῆς γλώσσης κ. Philostr. VS 2.25.6; ῥυθμοῖο κ. APl. 16.226 (Alc. Mess.).
• • • 2 κ. χειρῶν clapping of hands, applause, Ar. Ra. 157: abs., X. An. 6.1.13, etc.; θόρυβον καὶ κ . . . ἐποιήσατε D. 21.14, cf. 19.195.
    • • b in token of ridicule, γέλως καὶ κ. Pl. La. 184a.

κρότος, ὁ (mit κρούω zusammenhangend), jedes durch Schlagen, Stampfen, Klatschen entstehende Geräusch ; z.B. χειρῶν, Händeklatschen, das Zeichen der Freude u. des Beifalls, Ar. Ran. 156 ; καὶ γέλως Plat. Lach. 184a ; κρότοι ἐπαίνους ἀποδιδόντες Legg. III.700c ; θόρυβον καὶ κρότον τοιοῦτον, ὡς ἂν ἐπαινοῦντές τε καὶ συνησθέντες ἐποιήσατε Dem. 21.14 ; ἐνόπλιος, Waffenlärm, Plut. Mar. 22 ; κρότον ἄρασθαι, Lärm erheben, Crass. 33. – Auch vom Tanze, παννυχίοις ποδῶν κρότοισι Eur. Heracl. 783, wie ἀέριον ἀνὰ κρότον ποδῶν Troad. 546 ; σικινίδων Cycl. 37 ; – von der Rede, Wortschall, τῶν Δημοσθενικῶν λόγων Luc. Dem. enc. 15, vgl. 32 ; auch a.Sp.

κρότος, ου,

• a striking, the sound made by striking, κρ. ποδῶν the beat of the feet in dancing, Eur.; κρ. χειρῶν a clapping of hands, applause, Ar., Xen.