κροτέω
κροτέω, to make to rattle
κροτ-έω, poet. κορτέω Hsch., cf. ἀνακροτέω: (κρότος):—
- make to rattle, of horses, ὄχεα κροτέοντες rattling them along, Il. 15.453, cf. h.Ap. 234.
- II knock, strike, λέβητας Hdt. 6.58; θύρσῳ γῆν E. Ba. 188; τοῖς ἀγκῶσι τὰς πλευράς D. 54.9; τινα Plu. Lib.educ. 2.10d: sens. obsc., IG 12(7).414 (Amorgos, cf. διακροτέω 1):—Pass., to be beaten by rain, Ael. NA 16.17.
- 2 clap in sign of applause, κ. τὰς χεῖρας, τὼ χεῖρε, Hdt. 2.60, X. Cyr. 8.4.12; ταῖς χερσί Thphr. Char. 19.10: abs., applaud, X. Smp. 9.4, D. 21.226, etc.; ἐν θεάτρῳ Thphr. Char. 11.3: c. acc., κ. τινά D.L. 7.173:—Pass., Arist. Po. 1456a10 (sed leg. κρατεῖσθαι), Pl. Ax. 368d, etc.; τέλειος ῥήτωρ καὶ κεκροτημένος Phld. Rh. 2.128 S.; παρὰ Ὁμήρῳ κεκρότηται τὰ σώφρονα συμπόσια are commended, Ath. 5.182a (sed leg. <συγ>κεκρ.).
- b also in sign of disapproval, Plu. Vit.pud. 2.533a.
- 3 κ. ὀδόντας gnash the teeth, Archil. Supp. 2.9.
- 4 of a smith, hammer, weld together, Luc. Lex. 9: metaph., in Pass., to be wrought, κεκρότηται χρυσέα κρηπίς Pi. Fr. 194, cf. Lyc. 888: hence ἐξ ἀπάτας κεκροτημένοι ἄνδρες one mass of trickery, Theoc. 15.49; εὐθὺς τὸ πρῆγμα κροτείσθω ‘strike while the iron is hot’, AP 10.20 (Adaeus).
- 5 rattle, clash, χαλκώματα Plu. Fac.lun. 2.944b: c. dat., κ. ὀστράκοις καὶ ψήφοις make a rattling noise with them, in order to collect a swarm of bees, Arist. HA 627a16; κ. κυμβάλοις Luc. Alex. 9; satirically, ἡ τοῖς ὀστράκοις κροτοῦσα [Μοῦσʼ Εὐριπίδου] Ar. Ra. 1306, cf. Ael. NA 2.11.
- 6 strike the woof home with the weaverʼs sley, σινδόνες λίαν κεκροτημέναι close-woven, Str. 15.1.67.
κροτέω-ῶ (f. ήσω, ao. ἐκρότησα, pf. κεκρότηκα)
I faire retentir, faire résonner, en parl. de chevaux attelés à un char : ὄχεα κροτέοντες, Il. 15, 453 ; Hh. Ap. 234, faisant résonner les chars ||
II frapper, d’où :
1 frapper, heurter : λέβητας, Hdt. 6, 58, des chaudrons ; γῆν θύρσῳ, Eur. Bacch. 188, frapper la terre de son thyrse ; τοῖς ἀγκῶσι τὰς πλευράς, Dém. 1259, 22, frapper les flancs avec les coudes ; κρ. τινα, Plut. M. 10d, frapper qqn ||
2 frapper sur un instrument : χαλκώματα, Plut. M. 944b, frapper des cymbales d’airain, d’où faire du bruit avec un instrument ; κ. κυμβάλοις, Luc. Alex. 9, faire résonner les cymbales ; κ. ὀστράκοις καὶ ψήφοις, Arstt. H.A. 9, 40, 51, faire du bruit avec des coquilles et des cailloux (pour rassembler un essaim d’abeilles) ||
3 frapper une trame avec la κερκίς, d’où fabriquer une trame, Str. 717 ||
4 frapper avec un marteau de forgeron, d’où forger, battre, marteler, écrouir (un métal), Luc. Lex. 9 ; κεκρότηται χρυσέα κρηπίς, Pd. (Plut. M. 826b), la base est fabriquée en or ; fig. κρ. λόγους, Plat. Ax. 369b, fabriquer des discours ; ἐξ ἀπάτας κεκροταμένος (dor.) Thcr. Idyl. 15, 49, homme trompeur, litt. fait de ruses forgées ; εὐθὺς τὸ πρᾶγμα κροτείσθω, Anth. 10, 20, que l’affaire soit vivement menée ||
5 frapper l’un contre l’autre, heurter, choquer : κρ. τὰς χεῖρας, Hdt. 2, 60 ; τὼ χεῖρε, Xén. Cyr. 8, 4, 12, battre des mains ; abs. κρ. applaudir, Xén. Conv. 9, 4 ; Dém. 586, 21, etc. ; avec un acc. de pers. κρ. τινα, DL. 7, 173, applaudir qqn ; au pass. κροτεῖσθαι, être applaudi, Plat. Ax. 368d ; Arstt. Poet. 9 ; Plut. Cæs. 30 ; Ath. 182a ; qqf. en mauv. part, battre des mains en signe de désapprobation, Plut. M. 533a.
Étym. κρότος.
1. laten klepperen, laten ratelen:
2. hard slaan:
κροτέω, (mit κρούω zusammenhangend, nach Eust. ein onomatopoetisches Wort), klappern, rasseln lassen ; wie κροταλίζω von den Pferden, κείνʼ ὄχεα κροτέοντες, mit dem leeren Wagen daherrasselnd, Il. 15.453 ; H.h. Apoll. 234. – Gew. klatschen, klopfen, schlagen ; θύρσῳ κροτῶν γῆν Eur. Bacch. 188 ; Sp., ταρφέα σιγαλόεντι πέδον κροτέοντα πεδίλῳ Ap.Rh. 4.1195 ; τοῖς ἀγκῶσι τὰς πλευράς Dem. 54.9 ; κροτοῦντες τὸ ἔδαφος Plut. Eumen. 11 ; nach Moeris hellenistisch = an die Tür klopfen. Bes.
a) ein Saiteninstrument mit dem Plektrum schlagen, Sp.; auch κυμβάλοις, Luc. Alex. 9, s. d).
b) ein Gewebe mit der Weberlade festschlagen, Strab. XV.717.
c) vom Schmiede, zusammenhämmern, zusammenschweißen, schmieden ; Luc. Lexiph. 9 ; χρυσῷ πλατὺν κρατῆρα κεκροτημένον Lycophr. 888 ; a.Sp.; übertr., κεκρότηται χρυσέα κρηπίς Pind. frg.; ἐξ ἀπάτας κεκροταμένοι ἄνδρες, aus Lug u. Trug zusammengesetzt, Theocr. 15.49 ; εὐθὺς τὸ πρῆγμα κροτείσθω, das Geschäft werde sogleich betrieben, Addaeus (X.20), wie »das Eisen schmieden, so lange es heiß ist«.
d) zusammenschlagen ; κροτεῖν τὼ χεῖρε, beide Hände gegen einander schlagen, mit beiden Händen Beifallklatschen, Xen. Cyr. 8.4.12 ; καὶ χαίρειν Plat. Euthyd. 303b ; καὶ ἐκβοᾶν Rep. VI.492b ; loben, παρὰ Ὁμήρῳ κεκρότηται τὰ σώφρονα συμπόσια Ath. V.182a ; Ggstz συρίττω, Luc. Harmon. 2 ; vgl. Plat. Ax. 368d ; übh. = Lärm machen, klappern, ἡ τοῖς ὀστράκοις κροτοῦσα μοῦσα Ar. Ran. 1305, auch κἂν πιθανωτέρους τούτων λόγους ἄρτι κροτήσῃς, Plat. Ax. 369d ; laut herdeklamieren, schwatzen, Sp.
a) ein Saiteninstrument mit dem Plektrum schlagen, Sp.; auch κυμβάλοις, Luc. Alex. 9, s. d).
b) ein Gewebe mit der Weberlade festschlagen, Strab. XV.717.
c) vom Schmiede, zusammenhämmern, zusammenschweißen, schmieden ; Luc. Lexiph. 9 ; χρυσῷ πλατὺν κρατῆρα κεκροτημένον Lycophr. 888 ; a.Sp.; übertr., κεκρότηται χρυσέα κρηπίς Pind. frg.; ἐξ ἀπάτας κεκροταμένοι ἄνδρες, aus Lug u. Trug zusammengesetzt, Theocr. 15.49 ; εὐθὺς τὸ πρῆγμα κροτείσθω, das Geschäft werde sogleich betrieben, Addaeus (X.20), wie »das Eisen schmieden, so lange es heiß ist«.
d) zusammenschlagen ; κροτεῖν τὼ χεῖρε, beide Hände gegen einander schlagen, mit beiden Händen Beifallklatschen, Xen. Cyr. 8.4.12 ; καὶ χαίρειν Plat. Euthyd. 303b ; καὶ ἐκβοᾶν Rep. VI.492b ; loben, παρὰ Ὁμήρῳ κεκρότηται τὰ σώφρονα συμπόσια Ath. V.182a ; Ggstz συρίττω, Luc. Harmon. 2 ; vgl. Plat. Ax. 368d ; übh. = Lärm machen, klappern, ἡ τοῖς ὀστράκοις κροτοῦσα μοῦσα Ar. Ran. 1305, auch κἂν πιθανωτέρους τούτων λόγους ἄρτι κροτήσῃς, Plat. Ax. 369d ; laut herdeklamieren, schwatzen, Sp.
κροτέω
To cause to rattle, rattle along : ἵπποι κείνʼ ὄχεα κροτέοντες Il. 15.453.
κροτέω
- 1beat, stamp μελπόμεναι ποδὶ κροτέο[ντι (sc. γᾶν) Πα. 6. 18. κεκρότηται χρυσέα κρηπὶς ἱεραῖσιν ἀοιδαῖς fr. 194.
σινδονιάσας κατὰ κεφαλῆς μέχρ[ι] ποδῶν γυμνὸν κ<ρ>ότα
cubre con un lienzo de la cabeza a los pies a un
κροτέω (κρότος) = κροταλίζω, Il. 15.453†.
κροτέω
κρότος
- Ito make to rattle, of horses, ὄχεα κροτέοντες rattling them along, Il.
- IIto knock, strike, smite, Hdt., Eur.; κροτεῖν τὰς χεῖρας or τὼ χεῖρε to clap the hands, Hdt., Xen.: absol. to clap, applaud, Xen., etc.
- 2of a smith, to hammer or weld together, Plat.:—Pass. to be wrought by the hammer; metaph., ἐξ ἀπάτας κεκροταμένος one mass of trickery, Theocr.
- IIIintr. to make a rattling noise, Arist., Luc.